Historia placówki

I. Historia placówki.

Straszna krzywda wyrządzona młodzieży przez Niemców: uniemożliwienie nauki w szkołach średnich ogólnokształcących, prześladowanie nauki tajnej… zmusiła mnie do opracowania już za czasów okupacji projektów i planów zorganizowania placówki, która pozwoliłaby chociaż w części na powetowanie młodzieży straconego czasu, oraz która przez wprowadzenie atmosfery szkolnej pracy likwidowałaby smutne skutki wojny. Zaraz w pierwszym momencie organizowania szkolnictwa zgłosiłam się i już 11 sierpnia 1944 roku otrzymałam koncesję na utworzenie gimnazjum i liceum dla dorosłych.

Są to słowa założycielki i pierwszej dyrektorki naszej szkoły pani dr Ireny Krzeczkowskiej.

Prywatne Koedukacyjne Gimnazjum i Liceum dla Dorosłych dr Ireny Krzeczkowskiej stało się kolebką pierwszej w Polsce szkoły średniej ogólnokształcącej dla pracujących.
kroniki szkolne

Trudne były początki zanim szkoła otrzymała swój obecny kształt. U boku inicjatorki stanęło grono nauczycieli, których większość w czasie okupacji hitlerowskiej brała udział w tajnym nauczaniu.

Pierwsze zapisy odbywały się na korytarzu ówczesnego Gimnazjum i Liceum im. Hetmana J. Zamoyskiego przy ul. Ogrodowej 14.

Z braku stałej siedziby lekcje odbywały się w różnych budynkach np. na Starym Mieście, przy ul. Dąbrowskiego 14, przy Krakowskim Przedmieściu 46, przy ul. Narutowicza 12.

Budynek III Liceum Ogólnokształcącego im. Unii Lubelskiej w Lublinie  - lata 1966-1967W roku szkolnym 1966/67 część klas zostaje przeniesiona do budynku Liceum Ogólnokształcącego im. Unii Lubelskiej przy ul. Podgrodzie 1. Stałą siedzibę szkoła otrzymuje dopiero w roku szkolnym 1967/68 w budynku MDK przy ul. Podgrodzie 2, ale na krótko, bo już w roku szkolnym, 1970/71 następuje ponowna przeprowadzka na ul. Farbiarską 8, do budynku Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Konopnickiej, gdzie mieści się przez 20 lat. W roku szkolnym, 1991/92 Liceum Ogólnokształcące dla Pracujących zostaje przeniesione na ul. Pogodną 52 do ówczesnego budynku Zespołu Szkół Budowlanych, gdzie szkoły dla dorosłych mieszczą się do dzisiaj.

Budynek VII Liceum Ogólnokształcącego  im. Marii Konopnickiej - lata 70-te XX w.W czerwcu 1994 Liceum zostaje wcielone do powołanego przez kuratora oświaty Centrum Kształcenia Ustawicznego nr 2 w Lublinie. Na mocy Ustawy o systemie oświaty w sierpniu 2012 roku Liceum Ogólnokształcące im. T. Kościuszki zostaje zlikwidowane. Centrum Kształcenia Ustawicznego nr 2 kontynuuje jego tradycję.

Ponad 70 lat istnienia szkoły dla dorosłych  to ciągłe przeprowadzki, trudności lokalowe. Jak pokazuje doświadczenie i statystyki absolwentów, wciąż istnieje zapotrzebowanie na tego typu kształcenie dorosłych. Wciąż jesteśmy „szkołą ostatniej szansy”, szansy, którą potrafiło wykorzystać wiele osób. Idziemy jednak z duchem czasu i wychodzimy naprzeciw współczesnym potrzebom edukacyjnym ludzi dorosłych. Dajemy możliwość, nie tylko zdobycia wykształcenia średniego, ale także zdobycia zawodu. Szkoła Policealna dla Dorosłych nr 2 i kwalifikacyjne kursy zawodowe umożliwiają naszym słuchaczom podniesienie swoich kwalifikacji i zwiększenie szans na rynku pracy.

II. Kalendarium.

  • 11 sierpnia 1944 r. – powstaje Prywatne Koedukacyjne Gimnazjum i Liceum dla Dorosłych dr Ireny Krzeczkowskiej w Lublinie;
  • 1 września 1946 r. – szkoła zostaje upaństwowiona i otrzymuje nazwę „Państwowe Gimnazjum i Liceum dla Dorosłych im. T. Kościuszki w Lublinie”;
  • 24 sierpnia 1950 r. – po reorganizacji szkół tego typu powstaje „Państwowe Liceum Ogólnokształcące dla Pracujących im. T. Kościuszki w Lublinie”;
  • 1954 r. – zostaje ustalona nazwa „Liceum Ogólnokształcące dla Pracujących im. T. Kościuszki w Lublinie”;
  • 1 września 1970 r. – szkoła zmienia siedzibę, zostaje przeniesiona na ul. Farbiarską 8 do budynku VII LO im. M. Konopnickiej;
  • 1985 r. – Liceum Ogólnokształcące dla Pracujących im. T. Kościuszki wchodzi w skład Centrum Kształcenia Ustawicznego przy ul. Farbiarskiej 8 (zachowując autonomię);
  • 1 września 1991 r. – szkoła zostaje wyłączona z CKU i włączona do Zespołu Szkół Budowlanych nr 4 przy ul. Pogodnej 52;
  • 1 września 1995 r. – pod nazwą Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych im. T. Kościuszki w Lublinie, szkoła zostaje włączona do Centrum Kształcenia Ustawicznego nr 2 przy ul. Pogodnej 52.
  • 2012 r. – Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych im. T. Kościuszki zostaje zlikwidowane, jego miejsce zajmuje dziś XXVI Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych.

III. Działalność pozalekcyjna.

  • Kabaret;
    Amatorski kabaret słuchaczy pod kierunkiem mgr Danuty Piórko-Moskal cieszył się swego czasu ogromną popularnością szkolnej publiczności.  Swoimi występami uświetnił nie jedną szkolną uroczystość. Występy artystów kończyły się owacjami na stojąco.

 

  • Wycieczki;
    Grono pedagogiczne i słuchacze zawsze byli ciekawi świata. To owocowało wieloma dalszymi i bliższymi wycieczkami, po których pozostały fotografie i bezcenne wspomnienia.

 

  • Imprezy szkolne;
    Początek i zakończenie roku szkolnego, Boże Narodzenie, święta narodowe czy Dzień Kobiet  były okazjami, dzięki którym kadra pedagogiczna oraz słuchacze  w spokojnej i radosnej atmosferze mogli spędzić ze sobą czas, nie czując presji realizacji podstawy programowej.

 

  • Studniówki.
    Zanim nadszedł maj, a wraz z nim stresująca matura słuchacze i nauczyciele wspólnie bawili się na balach studniówkowych. 

 

IV. Dyrektorzy szkoły.

  • dr Irena Krzeczkowska – założycielka i pierwszy dyrektor szkoły w latach 1944-1950.
  • Rościsław Krzyżanowski – lata 1950-1952.
  • Maria Bień-Zielińska – lata 1952-1970.
  • mgr Anna Litman – lata 1970-1971
  • mgr Stanisław Skorek – lata 1971-1980
  • mgr Kazimierz Kur – lata 1980-1985
  • mgr Marianna Wdowiak – lata 1985-1990
  • mgr Bogdan Wagner – lata 1990-1991
  • mgr Andrzej Niewczas – lata – 1991-1994
  • mgr Krystyna Piotrowska-Zub – lata 1994-2006
  • mgr Anna Kurdybelska – lata 2006-2015

Obecnie dyrektorem jest mgr Dorota Mozel-Paździor.

 

Opracowanie:  Danuta Piórko-Moskal i Anna Ruman-Kołodyńska
W oparciu o Kroniki szkolne, oraz fotografie archiwalne.
Pomoc techniczna: Renata Koper